De zittende man op de Malecon

Daar zat hij… ergens halverwege op de 8 kilometer lange witte muur van El Malecon. Door de Cubanen ook wel de langste BAR van de wereld genoemd. Hij had uitzicht op de bijna oneindige Atlantische Oceaan. Het water was die dag vrij “bruut”. Af en toe zag ik hoe er spetters water op zijn zwarte sokken neerdaalde nadat deze over de twee meters hoge muur heen kolkte.
Ik hoorde een oude Cubaan, waarvan ik schat dat hij ver in de 80 was, zeggen dat dit de eerste tekenen zijn van een sterke orkaanseizoen dat binnen een maand zou beginnen. Hij kuste een kruis die hij als ketting om zijn nek had en zei iets binnenmonds dat ik helaas niet kon verstaan.
Inmiddels werd de blik van de zittende Cubaan serieuzer. Ik kon het niet laten om hem even te groeten. Ik wilde hem graag spreken. Hij was zeer vriendelijk en vertelde mij dat hij over 3 dagen familiebezoek zou krijgen uit Miami. Sinds enkele jaren zijn de beperkingen (lees: embargo) flink versoepeld en mogen Cubanen woonachtig in de VS op familiebezoek gaan in Cuba. Dit gaat gepaard met zeer veel emoties op de airport. Hij nodigde mij zelfs uit om mee te gaan voor een reportage op de airport.
Helaas was daar geen tijd voor. Tijdens een dienstreis met Minister PresidentGerrit Schotte maak je lange dagen van soms wel 14 uur om alle bezoeken (soms wel 7 á 8 op 1 dag) vast te leggen. Zo nu en dan heb je tussendoor een pauze van anderhalf á twee uurtjes waarbij je als fotograaf dan in plaats van een siesta te houden, liever “El Malecon” opgaat opzoek naar bijzondere fotomomenten.
Om extra kracht aan deze foto toe te voegen heb ik een vrij uitzonderlijke positie ingenomen: liggend met mijn spierwitte overhemd op de muur van de Malecon zodat ik een zeer onscherpe en wellicht zelfs storende ondergrond zou krijgen zodat de kijker even van slag raakt en alle aandacht naar de foto uitgaat.
Voor een mooie foto moet je soms een overhemd opofferen!
Popularity: 13%


24. mei, 2011 







No comments yet... Be the first to leave a reply!